BENLİĞİMİZ HÜKÜMSÜZDÜR



"Bir gün nereli olduğumu sordular.?



 



- Babam  Siverek'lidir  dedim.



 



Siverek adına şaşırdılar hiç duymamışlar...



 



- Nerdedir bu Siverek? Dediler.



 



- Siverek Napoli'nin kazasıdır dedim.



 



Düşündüler bir süre, birbirlerine bakındılar.



 



- Biz İtalya'yı çok iyi biliriz. Yanlışınız olmasın. Napoli'nin
böyle bir kazası yoktur.



 



Siverek İtalya'da olsa bileceklerdi. Siverek Urfa'nın bir
kazasıydı. Urfa'da Türkiye'de bir şehirdi.



 



Bizim memleketin insanları iyidir, akılları çoktur; İtalya'yı
bilirler, Fransa'yı bilirler. Çinistanı, Falanistanı bilirler,lakin kendi
yurtlarını bilmezler. Dünyanın öte ucundaki ülkelerin yardımına koşmak için can
atarlar.



Onlar için şiirler yazar, onlar için ağıt yakarlar. Falanistan
köylüsünün acısını anlatan kitaplar kapışılır,



 benim memleketimin
insanlarına sırtları dönüktür, onları görmezler, göremezler."Yılmaz Güney



 



  Herkes 
kendinin  her şeyi iken mi  asimile 
olduk  acaba?Kim  alıp 
götürdü  bizi  bizden.Habersiz  haykırışlarımız,sessiz  çığlıklarımız 
duyulmuş muydu  ?Bıraksalar  belki 
de bir  uçurtma  kuyruğunda 
özgür  kalacak,en kaba    halimizle 
ve  öz şivemizle  bağıracaktık.Hayallerimizi  kimse 
hayal  etmeyecek  ,başka bedenlerde  başka 
hayatlar  yaşamayacaktık.Tüm  yaşantımız 
bir  çabadan   ibaretti ve 
hep  kabullenilmeyi   bekledik  
sanırım.İşte  o   zaman 
faklılıklarımız  göze  batmayacak  
ve biz  sahip  olduğumuz 
değerleri  değiştirerek
yolumuza  sessiz  sedasız 
devam   
edecektik.Zihnimizdeki  o dar  kalıplarda 
haritamız  belliydi.Biz  benzeşmeye 
devam ederek 
vazgeçişlerimize  aldırmadan  kumdan 
hayali  kaleler  yapacak ,adına  da  
mutluluk  diyecektik.Sen kendinden
vazgeçmişsin kime  ne !Onun  değeri yaşatılıyor  ya 
hakkını  sorma bile.Koşma  düşersin 
ile  başlayan  cümleler 
zamanla  kimseye  güvenmelere 
kadar gitti ve  aslında  en 
hayin düşmanımız, 
duygularımızı  dahi  asimile 
edenlerdi.Oysa  ben  ,ben olabildiğim kadar  varım  
 şu  kocaman  
savruk  puzzle  içinde.Bırak 
düşeyim kanasın dizlerim  ve  bırak 
seveyim insanları



Her 
insanın  asimile  edilebileceği   doğanın  
kanunu  gibi  adeta .Akıp 
giden   zaman    içinde 
çoğunluk  azınlığı  bir şekilde yok ediyor.Benliğini  kaybetmek 
değil  asıl mesele  benliğini 
kaybetmeye  zorlanmak.



Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.