Boşanmak için illa da şiddetli geçimsizlik gerektirmiyor. Bazılar da boşanmayı geçim sebebi olarak görüyor ve anlaşmalı olarak boşanıyor. Yani ayrılsak da beraberiz hesabı.

Amaç ölmüş babanın maaşını alabilmek. Günümüzde bu girişim öyle yaygınlaştı ki; boşananların sayısı evlenenleri geçmiş. Hatta zamandan kazanmak için babası ölüm döşeğindeyken bile boşananları duyuyoruz. İhbarı ise bunların en yakınları ve akrabaları yapıyormuş. İhbar edilmediğinde bunun açığa çıkması mümkün değildir. İhbar sonucu bunu iptal de etseniz tekrar boşanma davası açamazsınız diye bir şart mı var? Yapacak yine yapacağını yapar.

Ülkemizin bunca işsizi varken bazı uyanıkların böyle bir yolla haksız kazanç elde etmeleri elbette etik değildir. Devlet madur kız çocuklarını böyle bir yasayla korumaya çalışırken aslında kendisi madur oluyor. Bazı fırsatçıklar da bunu istismar ederek haksız kazanç sağlıyor. Bu istismarı ne yaparsanız yapın önleyemezsiniz. Ayrıca birkaç ihbarla da bu sorunu çözemezsiniz.

Bunun tek çözüm yolu çalışmayan tüm ev kadınlarına işsizlik sigortası kapsamında bütçe olanaklarının elverdiği makul bir ücreti vermektir. Böylece hem istismarın hem de haksız kazancın önüne geçilmiş olunacaktır. Bunun için ödenecek toplam para; çok yüksek maaşlı ölmüş babaların alınan maaşları ve diğer sahte boşanmalara ödenen toplam paraların yanında sanırım daha düşük kalacaktır.

Böylece hem sahtekârlara fırsat verilmemiş olunacak hem sosyal adalet anlamını ve yerini bulacaktır hem de bu sorunu kökünden halletmiş olacaksınız. Bunu yapmadığınız sürece alanın da satanın da memnun olduğu bu anlaşmalı boşanmayı kesinlikle önleyemezsiniz.