Aşk, istemektir. Aşk; sevmeyi istemektir. El açıp dua ederek kabul olmasını beklemektir sonunda amin diyerek. Onu beklerken ne O'ndan anlaşılmayı beklersin, ne de onu anlamayı. Ne onun gelmesini beklersin; ne de onun Leyla, kendinin Mecnun olmasını. Beklediğin tek şey sevebilmeyi becerebilmektir aslında.

Sevmek, üzülmemektir. Sevgilinin hiçbir sözüne üzülmemeyi öğrenmek demektir. Sevgilinin ölüm hançerine bile hayır diyememektir. Onun ihanetlerine, hainliklerine bile üzülmemektir. Onu o gittikten sonra bile “mış” gibi sevebilmektir.

Sevmek sevgilinin limanı olmaktır her türlü beklenişlerin uğrak durağı gibi. Sevmek sevdiğinin canı olmaktır. Onun ölmesine bile müsaade etmeden kendi canını verip cehennem ateşine kor olmaktır. Alev olup girmektir gönüllere. Alevler küllendikçe “Aşk, Aşk” diye inlemektir. Her şey olmaktır, ama aslında hiçbir şey olmaktır.

Sevmek yürümektir sevdiğinin gönlünde. Yürüyorum ama nereye inan bilmiyorum. Belki az sonra bir uçurum karşılar beni ya da bir sonsuzluk. Bilmiyorum... Sana geliyorum sadece, yıllardır içinde sakladığım ve haykırmak için biriktirdiğim sevda sözlerimle geliyorum sana ya da konuşmadan tek bir söz söylemeden suskunluğumla geliyorum. Ama sana sesleneceğim yine: Seni sadece saf bir sevgiyle değil derin bir hüzünle, binlerce yıllık bir gururla ve aşkla sevdiğimi duymuyor musun diye. Sıradan bir sevgiyle değil haykırırcasına ölümsüz bir aşkla sevdim seni diye…

Aşk bir başkasını yaşamakmış kendi içinde. O yüzden aşk iki kişiliktir derler. Birinin gürlemesine karşılık diğerinin yağmur olmasıdır. Aşkın rahmet olup sağanak sağanak gönüllere yağmasıdır. Kalpleri ıslatıp gözlerden yaşların SENİ SEVİYORUM diyerek avuçlarına dokunmasıdır.

Nedendir bilmiyorum gün geçtikçe özlemin artıyor içimde. Zaman geçtikçe eksilir demiştin oysa! Zamanla unutursun demiştin. Niye daha derinleşiyor öyleyse? Derinleşiyor özlemin ve gönlümde bir haykırış oluyor ayrılık sözlerin...

Çok şey söylemek istiyor sana divane yüreğim ama buna ne kalemler ne kağıtlar yetiyor. Susuyorum. Ki ben susunca yalnız olmuyorum çünkü; seni düşünüyorum... Ben hiç susmadım ki şimdiye kadar; şiirlerle ağladım, şarkılarla isyanlar çıkardım, sözlerimle yaktım dört bir yanı, çünkü susup da dinleyeceğim bir sevgilim olmadı... Şimdi susuyorum çünkü; SENİ SEVİYORUM...